15 Şubat 2013 Cuma

Gece gece...

     Ablamdan dönüyorum kestirmeyi seçmişim. Sabah havaya kandım ya ince giyin sen sonra on saniye erken gideyim diye eve dal karanlık yollara. Neyse yaşlıca bir kadın dedi ;
-Oğlum bir yardım eder misin ? 
      Ya annem diyecektim git öğrenciyiz. Yok para mara bak yeni yeni hayal ediyorum bar açmışım Amerika dönüşü. Ömrün varsa bekle bir kaç ay daha. Oğlum dedi ; 
- Hastamız var.
     Etrafı süzmek ve tepki vermek için üç saniyem var. Etraf karanlık. Bir daha kırmızı şahin iki katlı sıvasız bir evin önünde durmuş. Arabanın sağ ön kapısında bir adam dikiliyor. Adam ile ilgili ilk fark ettiğim. Adamın akraba evliliği olma olasılığı çok yüksek. 
-Ah uşağım gel hastamız var . dedi.
     Ya tamam yirmi bir yaşındayız da Türkiye'nin bölgesel karakteristik tahlilini okumadım ki hiç. Karadenizliler nasıl nereden bileyim. Ulan dedim bunlar bir planın parçası olmasın. Aslında olay çok basit arabanın içinde yaşlı amca var onu çıkartıp içeri götüreceğiz. Amca ama artık tamamen nefes alıp vermekten başka olayı kalmamış. Kucakladık biz moruğu oturduk bir sandalyeye dediler içeri taşınacak. E tamam da insan işkilleniyor yani. Bak ev nasıl biliyor musun ? Sıvasız . Giriş katı kömürlük gibi. İlk katta birileri oturuyor. Biz bu babayı ikinci kata taşıyacağız. Girdik ilk kapıdan içeri yaşlı annem kapattı demir kapıyı peşimiz sıra. Ellerimde adam var elli kilo falan aklımca bir şeyler yakalamaya çalışıyorum. Neler olabilir ben ne yapabilirim diye. Bakıyorum etrafa dikkatli hani ayakkabı falan var mı fazla veya yanından geçtiğim yerlerden birileri çıkabilir mi diye. Babayı çıkardık olması gereken kata. Başka bir bayan çıktı oradan rica etti;
-İçeri sokabilir misiniz ayakkabıları çıkarmanıza gerek yok. 
     Ya ablam adamı ıslasan elli beş kiloyu geçmez zaten. Ancak şu ülkemize has olduğunu tahmin ettiğim ısrarcı rica etme hali var ya o durumda ablam. Dedim böreği alırlarsa bu yaşlıya nakil etmeseler bari. Yatırdık amcayı yatağına. Dedim bana müsade. Geçmiş olsun. Koşarak çıktım evden. Arkamdan söylentiler duydum ama dua ediyordur tahmini ile ilerledim hemen dışarı.
     Şimdi böyle bir konuda yardımcı olduğum için çok mutluyum. Ancak korkmadım da değil. Yaptığım yardım işe yaradı mı yoksa bu insanlardan şüphe ettim diye güvensiz biri miyim anlamadım. Neyse iyi geceler.  
  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder